Η ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΗ ΟΥΡΑ αποκαλύπτει μια διαφορετική δημιουργική πλευρά του Σταύρου Κιουτσιούκη, η οποία «απογειώνεται» από την πανέμορφη εικονογράφηση της Έφης Θεοδωροπούλου. Με αφορμή τις δύο υποψηφιότητες του άλμπουμ στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2017, στις κατηγορίες «Καλύτερο Κόμικ» και «Καλύτερο Σχέδιο», η Έφη σημειώνει δέκα παρασκηνιακές λεπτομέρειες της δημιουργίας της πρώτης «επίσημης» εμφάνισης της στο χώρο των ελληνικών κόμικς.

  1. Αλεπούδες. Μία δική μου εμμονή την οποία ο Σταύρος κατάφερε να εντάξει στο κόμικ, κάνοντας ακόμα πιο απολαυστικό το σχεδιασμό του από μέρους μου. Λατρεύω να σχεδιάζω όλα τα αλεπουδογατολυκόμορφα πλάσματα..!
  2. Πολλές λεπτομέρειες, συμπεριφορές και χαρακτηριστικά των ηρώων είναι παρμένα από τη δική μας καθημερινότητα.
  3. Το σενάριο άλλαζε και διαμορφωνόταν ακόμα και μέσα από τις καθημερινές (ακόμη και άσχετες με το κόμικ) κουβέντες που ανταλλάσαμε. Σαν ένας ζωντανός οργανισμός που μεγαλώνει και αναπτύσσεται αναλόγως των ερεθισμάτων που λαμβάνει.
  4. Δεν γνώριζα όλο το σενάριο από την αρχή, παρά μόνο την κεντρική ιδέα του χαμένου ημερολογίου. Οπότε όσο σχεδίαζα τη μία σελίδα, ανυπομονούσα να μάθω τη γίνεται στην επόμενη. Το τέλος το έμαθα τη μέρα που παρέλαβα και τη τελευταία σελίδα του σεναρίου.
  5. Καθ’ όλη τη διάρκεια δημιουργίας του κόμικ η μόνη επικοινωνία που είχαμε με τον Σταύρο ήταν μέσω e-mails, καθώς εσκεμμένα δεν είχαμε ανταλλάξει αριθμούς τηλεφώνων. Η πρώτη φορά που με πήρε τηλέφωνο ήταν για να κανονίσουμε εκκρεμότητες του τυπογραφείου.
  6. Οι περισσότερες σελίδες έχουν σχεδιαστεί τις θερινές νύχτες του ’15, στο μπαλκόνι του σπιτιού μου στη Νάουσα, μέχρι τα ξημερώματα.
  7. Τα πενάκια που χρησιμοποίησα είχαν πάχος μύτης από 0.05 μέχρι 0.5 και κάποια άλλα ήταν brushpens.
  8. Στη σελίδα 19 έριξα τον καφέ που έπινα καταστρέφοντας το τελευταίο καρέ με αποτέλεσμα να το ξανασχεδιάσω από την αρχή…
  9. Ακόμη και σήμερα κάθε φορά που τυχαίνει να διαβάσω την ιστορία μας ανακαλύπτω νέες ερμηνείες και νέα στοιχεία που (ίσως επίτηδες) δεν είχα προσέξει προηγουμένως.
  10. Το όνομα «Ρω» οφείλεται εν μέρει στη φίλη μου τη Μαρία και τις ατελείωτες συζητήσεις που κάναμε, με ένα σημειωματάριο και καφέ, σε ένα μπαλκόνι στα Γιάννενα.

 

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση θα βρείτε στη σελίδα  

Οι Εκδόσεις Μας.

(κάνοντας «κλικ» στο λευκό κουμπί, πάνω αριστερά)